Stanisław Grochoczyński, ros. Станислав Карлович Грохочинский (ur. 22 listopada 1899 w Łodzi, zm. 1 lipca 1992 w Wilnie1941g.wordpress.com) – generał major artylerii Armii Czerwonej, generał brygady ludowego Wojska Polskiego.
Życiorys Od 1905 mieszkał z rodziną w Petersburgu. W 1918 skończył gimnazjum i podjął pracę kancelisty w urzędzie. Krótko studiował w Piotrogrodzkim Instytucie Politechnicznym. W listopadzie 1917 podczas rewolucji październikowej wstąpił do Czerwonej Gwardii, a 1 grudnia 1918 do Armii Czerwonej. Brał udział w walkach z armią gen. Judenicza o Piotrogród, a następnie w walkach na froncie południowym. W 1920 dowodził plutonem Armii Czerwonej podczas wojny z Polską i wstąpił do Rosyjskiej Komunistycznej Partii (bolszewików).
Po ukończeniu szkoły wojskowej w 1923 został dowódcą baterii, a po ukończeniu Wojskowej Akademii Technicznej im. F. Dzierżyńskiego w 1932 został dowódcą pułku. Od 1940 wykładał w tej akademii. Od czerwca 1941 szef artylerii Leningradzkiego Korpusu Obrony Powietrznej. Uczestnik walk w obronie Leningradu. W kwietniu 1943 został zastępcą dowódcy korpusu Armii Obrony Przeciwlotniczej.