Plastyczne i stylistyczne skontrastowanie sfery niebiańskiej i ziemskiej w obrazie z Wróblewa ma uzasadnienie ideowe i źródłowe: przeciwstawiono tu poświadczony w Żywotach świętych Felicyty i Perpetui dramat rozbitków na symbolizującym męczarnię morzu z niebiańską, wieczną szczęśliwością.
Domniemana fundacja Jana Lubrańskiego Kult świętych Felicyty i Perpetui propagował biskup poznański Jan Lubrański, który zlecił m.in. wykonanie zachowanego w zbiorach Biblioteki Jagiellońskiej brewiarza Viaticum Poznaniense, datowanego na rok 1513. W brewiarzu znajduje się m.in. wspomniany Żywot świętych Felicyty i Perpetui, wątki wiecznej szczęśliwości oraz morza symbolizującego niebezpieczeństwo. Retabulum, którego część stanowi zachowany obraz zostało najprawdopodobniej wykonane na zlecenie wspomnianego biskupa, przypuszczalnie do kaplicy w Psałterii lub do sąsiadującej z nią kolegiatą Najświętszej Marii Panny na poznańskim Ostrowie Tumskim.
Problematyka formy i stylu Dotychczasowy stan badań wpisuje obraz Marii z Dzieciątkiem oraz świętymi Felicytą i Perpetuą w szeroki kontekst malarstwa wielkopolskiego. Poświadczają to podobieństwa m.in.