Hassan Konopacki (, Hasan Amuratawicz Kanapacki; ur. w Mińsku, zm. 11 maja 1953 w Bydgoszczy) – białoruski, rosyjski i polski wojskowy, polityk i dziennikarz narodowości tatarskiej, blisko związany z białoruskim ruchem narodowym; pułkownik artylerii, uczestnik wojny japońsko-rosyjskiej 1904–1905 i I wojny światowej po stronie Rosji; w latach 1919–1920 dowódca białoruskich oddziałów wojskowych w składzie Wojska Polskiego, członek Białoruskiej Komisji Wojskowej; w okresie międzywojennym polityk i dziennikarz białoruskiej mniejszości narodowej w II Rzeczypospolitej; zwolennik budowy państwa białoruskiego we współpracy i z pomocą Polski.
Życiorys Młodość i służba w wojsku rosyjskim mały|Hassan Konopacki w 1889 roku mały|Hassan Konopacki (drugi z lewej) w Szkole Artyleryjskiej w Petersburgu mały|Narada w sztabie wojsk rosyjskich, I wojna światowa. Hassan Konopacki drugi z prawej mały|Hassan Konopacki z żoną Heleną i córką Tamarą Urodził się 25 lutego 1879 roku w Mińsku, w Imperium Rosyjskim, w muzułmańskiej tatarskiej rodzinie szlacheckiej. Ukończył Połocki Korpus Kadetów i w 1897 roku Petersburską Szkołę Artyleryjską im. Konstantego. Podjął służbę wojskową w stopniu podporucznika w szeregach Armii Imperium Rosyjskiego. W 1904 roku został wysłany do obwodu zabajkalskiego, gdzie tworzona była 1 Syberyjska Brygada Artyleryjska.