Eutymiusz II, gr. Ευθύμιος Β΄, Eythymios II (zm. 29 marca 1416 w Konstantynopolu) – patriarcha Konstantynopola w latach 1410–1416.
Życiorys Eutymiusz urodził się około 1340 r. w zamożnej rodzinie bizantyńskiej. Studiował w Konstantynopolu i w bardzo młodym wieku został mnichem. Zasłynął z wielkiej kultury i umiejętności oratorskich. Został przyjacielem i bliskim współpracownikiem cesarza Manuela II Paleologa. Wśród zachowanych listów cesarza, cztery są adresowane do Eutymiusza; list 54 odnosi się do utworu literackiego, nad którym wspólnie pracowali. To on był prawdopodobnie tym « Eutymiuszem », którego cesarz wiosną 1385 r. wysłał z Tesaloniki do papieża Urbana VI. Demetriusz Kydones, w swoim 314 liście, opisuje go jako zwolennika hezychazmu i teologa odgrywającego ważną rolę w kontrowersji związanej z łacinnikami, ale poza tym jako osobistego przyjaciela i człowieka inteligentnego, wykształconego i pełnego cnót, który z pewnością wywrze korzystne wrażenie w Rzymie.