Yang Jiang (), właśc. Yang Jikang (; ur. 17 lipca 1911 w Pekinie, zm. 25 maja 2016 tamże)钱钟书夫人杨绛因病去世 享年105岁 – chińska pisarka i tłumaczka.
Po ukończeniu studiów na uniwersytecie Dongwu w Suzhou, rozpoczęła naukę na Uniwersytecie Tsinghua i uzyskała tam magisterium z literatury i języków obcych. Poznała tam swojego przyszłego męża, również pisarza – Qian Zhongshu, z którym miała córkę. Wkrótce po ślubie małżonkowie wyjechali do Wielkiej Brytanii i Francji na dalsze studia. Po powrocie wykładała literaturę na Uniwersytecie Tsinghua. Po 1949 rozpoczęła pracę w Chińskiej Akademii Nauk Społecznych, gdzie była zatrudniona do emerytury w 1989 roku. W latach 1969–1972 zesłana na wieś razem z mężem, w celu reedukacji przez pracę.
Przed 1949 rokiem napisała kilka komedii, m.in. Chenxin yuyi (Do sytości) i Nong jia cheng zhen (Udane stało się prawdziwe), a także szereg opowiadań. Sławę zyskała w latach 80. XX wieku gdy opublikowała pamiętniki z pobytu na wsi w czasie rewolucji kulturalnej, zatytułowane Gànxiào liù jì (干校六记, Sześć rozdziałów z życia na zesłaniu) i powieść Xǐzǎo (洗澡, Prysznic), o losie intelektualistów, którzy powrócili w latach 50. XX wieku do Chin i spotkali się z prześladowaniami podczas kampanii politycznych tego okresu.