Władysław Mikos (ur. 19 listopada 1885 w Brzózie, zm. 3 listopada 1970 w Radomiu) – polski malarz.

Młodość i studia Już jako dziecko przejawiał wyjątkowy talent rysunkowy, po ukończeniu szkoły powszechnej wyjechał do Warszawy, gdzie uczył się w wieczorowej szkole rysunku. Następnie wyjechał do Charkowa, gdzie ukończył szkołę średnią i powrócił do Warszawy. Przez dwa lata uczył się w Szkole Rysunku prowadzonej przez Wojciecha Gersona, a następnie profesorowie szkoły, Miłosz Kotarbiński i Jan Kauzik skierowali go w roku 1909 do Krakowa, gdzie studiował na wydziale malarstwa Akademii Sztuk Pięknych. Jego wykładowcami byli Jacek Malczewski, Teodor Axentowicz i Leon Wyczółkowski. Akademię ukończył w 1914 roku ze srebrnym medalem. Od 1914 roku członek rzeczywisty Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie. W 1915 miała miejsce pierwsza wystawa jego obrazów. W 1916 roku za portret „W. Resche” i „Dziewczynę z kaczeńcami” otrzymał wyróżnienie.