Zef Serembe – właściwie: Giuseppe Serembe (ur. 6 marca 1844 w San Cosmo Albanese, prowincja Cosenza, zm. 1901 w São Paulo, Brazylia) – włoski pisarz i poeta, pochodzenia albańskiego.
Życiorys Zef Serembe studiował w College San Adriano w Cosenzy, pod kierunkiem Jeronima de Rady. Z powodu zubożenia rodziny musiał przerwać naukę i powrócić do rodzinnej wsi. O losach jego życia zadecydowała miłość do kobiety z rodzinnej wsi, która wyemigrowała wraz z rodziną do Brazylii i wkrótce po przyjeździe zmarła. W 1874 Serembe popłynął do Brazylii, aby odnaleźć grób ukochanej i rozpocząć tam nowe życie. Z pomocą Dory d'Istrii udało mu się uzyskać posadę na dworze cesarza Pedra II, ale rozczarowany Brazylią w 1875 zdecydował się powrócić do Europy. Okradziony z ostatnich oszczędności w Marsylii został zmuszony do powrotu pieszo w rodzinne strony. Pomoc uzyskał w Livorno od albańskiego działacza narodowego Demetrio Camardy, którego zafascynowały wiersze pisane przez Serembe. W latach 1876–1886 Serembe podróżował pomiędzy Albanią a Sycylią, aż w 1893 zdecydował się wyjechać do Stanów Zjednoczonych, gdzie przebywał dwa lata. W 1895 powrócił do rodzinnej Kalabrii, aby dwa lata później ponownie wyjechać do Ameryki Południowej.