Po wyzwoleniu i po powrocie z niewoli niemieckiej pracował początkowo na kierowniczych stanowiskach w przemyśle włókienniczym, a następnie na stanowiskach ministerialnych. W latach 1945–1967 był działaczem państwowym, m.in. w latach 1949–1958 wiceministrem handlu zagranicznego, a w latach 1958–1960 i 1965–1967 wiceprezesem Narodowego Banku Polskiego (NBP).

Pozazawodowa działalność krajoznawcza Taternictwo uprawiał od 1922 r., był zaawansowanym taternikiem, od 1930 r. członkiem Sekcji Turystycznej Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego (STPTT), wspinał się m.in. z Januszem Chmielowskim, Jerzym Maślanką, Wiesławem Stanisławskim, Stanisławem Krystynem Zarembą, Zbigniewem Korosadowiczem, Witoldem Henrykiem Paryskim. Uczestniczył w kilku pierwszych wejściach taterniczych (np. południowo-zachodnią granią Mnicha w 1930 r., zachodnią ścianą Żabiej Czuby w 1934 r.) i wyprawach ratunkowych.

Był członkiem i działaczem Oddziału Łódzkiego PTT od jego powstania, szczególnie aktywnym w latach 1933–1939. 7 grudnia 1933 r. założył przy Oddziale Łódzkim PTT Koło Taterników Łodzian, został wybrany jego prezesem i sprawował tę funkcję do 1939 r. W 1933 r.