W 1918 zjazd duchowieństwa i wiernych ponownie wybrał biskupa Innocentego na ordynariusza eparchii połockiej. W 1920 został podniesiony do godności arcybiskupiej.
W czerwcu 1922 został aresztowany w czasie akcji konfiskaty kosztowności cerkiewnych. W więzieniu w Witebsku zachorował na dur rzekomy. Następnie był przetrzymywany w więzieniu w byłym Monasterze Chłopięcym w Twerze. W 1926 został zwolniony z więzienia z zakazem osiedlania się w sześciu największych miastach ZSRR. Zamieszkał w Kisłowodsku, nie miał jednak prawa prowadzenia działalności duszpasterskiej. W tym samym roku wrócił do Witebska i przez rok ponownie był ordynariuszem eparchii połockiej, po czym w 1927 został biskupem astrachańskim. Nie otrzymał zgody na zamieszkanie w Astrachaniu i osiadł w Stawropolu, zarządzając eparchią za pośrednictwem biskupa jenotajewskiego Stefana. Zmarł w 1928 w szpitalu w Moskwie i został pochowany na Cmentarzu Daniłowskim. Jego pogrzeb prowadził zastępca locum tenens Patriarchatu Moskiewskiego metropolita Sergiusz.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1867 Kategoria:Zmarli w 1928 Kategoria:Absolwenci Kazańskiej Akademii Duchownej Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Daniłowskim w Moskwie Kategoria:Rosyjscy teolodzy prawosławni Kategoria:Rosyjskie ofiary prześladowań komunistycznych 1917–1991