Henryk Podlaski (ur. 7 marca 1919 w Suwałkach, zm. 31 grudnia 1956) – polski prokurator, polityk i żołnierz żydowskiego pochodzenia, podpułkownik Wojska Polskiego, zastępca naczelnego prokuratora wojskowego ds. szczególnych (1946–1948), zastępca prokuratora generalnego PRL (1950–1955).
Życiorys Urodził się jako Hersz Podlaski, syn Mojżesza i Szpryncy Austern.
Od 1944 oficer śledczy i podprokurator Prokuratury 4 Pomorskiej Dywizji PiechotyDiana Maksimiuk, Rozliczanie stalinizmu na fali odwilży 1956 roku. Dokumenty archiwalne dotyczące odpowiedzialności sędziów i prokuratorów wojskowych za łamanie praworządności w latach 1948–1954, [w:] „Miscellanea Historico-Iuridica”, Tom IX, Uniwersytet w Białymstoku, Wydział Prawa, Katedra Nauk Historyczno-Prawnych, Zakład Historii Państwa i Prawa, 2010, dostępne również na: prawo.uwb.edu.pl.. W okresie 1944–1945 wiceprokurator i zastępca prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej WPO nr I w Warszawie (w stopniu podporucznika LWP). Wiosną 1945 r. jako oskarżyciel w procesie przed Wojskowym Sądem Garnizonowy w Warszawie podprokurator ppor. Henryk Podlaski zażądał kary śmierci dla ppłk. Lucjana Szymańskiego. W okresie 1945–1946 naczelnik Wydziału II Naczelnej Prokuratury Wojskowej. W 1946 figurował jako szef Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Rzeszowie. W tym roku był w stopniu majora.