Roger Laurent (ur. 21 lutego 1913 w Liège, zm. 6 lutego 1997 w Uccle) – belgijski kierowca wyścigowy i motocyklowy, pięciokrotny motocyklowy mistrz Belgii, uczestnik dwóch Grand Prix Formuły 1.
Życiorys Urodzony w Liège, w latach 40. Laurent rozpoczął ściganie się motocyklami, zostając pięciokrotnie motocyklowym mistrzem Belgii. Pod koniec lat 40. dołączył do Écurie Francorchamps i ścigał się Veritasem RS, najlepiej spisując się w wyścigu w Chimay, gdzie zajął piąte miejsce. Tuż po tym wyścigu jego zespół nabył Talbota-Lago T26C, którym Laurent zajął siódme miejsce w Grand Prix Albi, ze stratą trzech okrążeń do zwycięskiego Maurice'a Trintignanta.
W 1952 roku wziął udział w wyścigu Eläintarhajot w Finlandii. Konkurencja w większości dysponowała niekonkurencyjnymi Fordami Specialami dostosowanymi do przepisów Formuły 2; w tych okolicznościach Laurent wygrał zawody z przewagą 0,1 sekundy nad drugim Erikiem Lundgrenem. Wkrótce później zespół nabył Ferrari 500, którym Laurent zadebiutował podczas Grand Prix Frontières. Z uwagi na fakt, że Écurie Francorchamps wystawiło na Grand Prix Belgii Ferrari dla Charlesa de Tornaco, Laurent ścigał się w tych zawodach HWM 52. Belg zakwalifikował się na 20 pozycji, a wyścig ukończył na 12 miejscu.