Mateusz Kossior (Kosior, Kossiur, Kossyor, Mateusz Koło) (ur. I poł. XVI w. zm. po 1597) – polski malarz i rzeźbiarz późnego renesansu.
Pochodził z Koła, następnie wyjechał do Poznania, gdzie w 1575 r. wystąpił przed Radą Miejską przeciw starszym cechu malarskiego (proces u uznanie mistrzostwa). Rada Miejska zasądziła wykonanie przez artystę obrazu Matki Boskiej z Dzieciątkiem, po którego namalowaniu Kossiora tytułowano mistrzem. W latach 1579–1595 kilkakrotnie był starszym cechu poznańskich malarzy, konwisarzy i introligatorów. Był znanym i cenionym artystą, na swojej sztuce dorobił się niemałego majątku, w samym Poznaniu posiadał kilka domów. Pod koniec życia mieszkał również i tworzył w Kłecku, dokąd sprowadził malarza dr Marcin z Kłecka, aby artysta wykonał w kłeckim kościele ołtarz główny wraz z obrazami.
Pozostawał pod wielkim wpływem grafiki niderlandzkiej i malarstwa włoskiego. Mecenasami malarza byli m.in. Czarnkowscy.
Artysta posiadał czworo dzieci - Ewę (żona złotnika poznańskiego Jakuba Staniewskiego, następnie złotnika Tomasza Pełki);