W maju 1927 został przeniesiony do Obozu Szkolnego Artylerii w Toruniu na stanowisko dyrektora nauk. 23 stycznia 1928 awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 11. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W 1928 pełnił służbę w Centrum Wyszkolenia Artylerii w Toruniu, pozostając oficerem nadetatowym 17 pułku artylerii polowej w Gnieźnie. W grudniu 1929 został przeniesiony ze Szkoły Strzelania Artylerii w Toruniu do 2 pułku artylerii ciężkiej w Chełmie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W marcu 1931 został przeniesiony do Instytutu Badań Materiałów Uzbrojenia w Warszawie na stanowisko kierownika Pracowni Naukowo-Doświadczalnej Centrali Badań Poligonowych w Zielonce. W marcu 1932 został przeniesiony z korpusu oficerów artylerii do korpusu oficerów uzbrojenia z pozostawieniem na zajmowanym stanowisku oraz starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 1,4. lokatą. W grudniu 1932 ogłoszono przesunięcie ze stanowiska kierownika Centrum Badań Balistycznych w Zielonce na stanowisko zastępcy kierownika Instytutu Badań Materiałów Uzbrojenia w Warszawie. Z dniem 31 sierpnia 1935 został przeniesiony w stan spoczynku. Do 1939 mieszkał w Warszawie przy ul. Mickiewicza 30 m. 25.
Był żonaty, miał dwóch synów.