mały|Grób Leona Dorantta na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach
Leon Dorantt (ur. 1875 w Warszawie, zm. 1 stycznia 1933 w Warszawie) – sierżant Wojska Polskiego.
Życiorys Leon Dorantt urodził się w 1875 w rodzinie Ignacego, powstańca styczniowego i Kazimiery ze Szmidtów. Od wczesnej młodości rozpoczął pracę konspiracyjną w szeregach Polskiej Partii Socjalistycznej razem z Konradem Jeziorowskim. W 1894 został po raz pierwszy aresztowany za uczestnictwo w manifestacji patriotycznej ku czci Jana Kilińskiego. Po uwolnieniu kontynuował działalność partyjną i konspiracyjną na warszawskiej Woli. Tam na tajnych zgromadzeniach po raz pierwszy zetknął się z towarzyszami: „Wiktorem” i „Gustawem”.
W 1901 został aresztowany po raz drugi, osadzony w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej, a następnie administracyjnie zesłany na sześć lat do Odessy. Na zesłaniu w dalszym ciągu kontynuował działalność w PPS. W czerwcu 1905, w związku z wydarzeniami rewolucyjnymi w Odessie i buntem załogi pancernika „Potiomkin”, został aresztowany po raz trzeci. Zbiegł do Galicji za co został zaocznie skazany na karę śmierci. Był członkiem PPS-Frakcji Rewolucyjnej i Organizacji Bojowej PPS.