Jewgienij (Eugeniusz) Antonowicz Laszko (ur. 22 lipca 1903 w Łodzi, zm. ?) – podpułkownik Armii Czerwonej, generał brygady Wojska Polskiego.
Życiorys Syn Antoniego i Zofii, podczas służby w Armii Czerwonej deklarował narodowość rosyjską. Do 1914 uczył się w łódzkiej szkole średniej, potem został ewakuowany w głąb Rosji. W październiku 1921 wstąpił do Armii Czerwonej. W 1922 brał udział w walkach z basmaczami. 1925-1926 w wyższej szkole dowódców artylerii specjalnego przeznaczenia w Moskwie, zastępca dowódcy baterii, a od 1932 dowódca baterii. Od lutego 1938 szef sztabu pułku artylerii, w czerwcu 1938 zwolniony ze służby, w lipcu 1939 ponownie powołany. Wykładał artylerię w szkole oficerskiej w Leningradzie, a od 1941 w Tomsku. Zastępca komendanta szkoły artylerii. W lipcu 1944 skierowany do służby w WP, został zastępcą komendanta Oficerskiej Szkoły Artylerii ds. liniowych w Riazaniu, a następnie w Chełmie. Od marca 1945 dowódca 3 Warszawskiej Brygady Haubic, brał udział w walkach nad Odrą, w ataku na Berlin i w walkach nad Łabą. Od września 1945 dowódca 12 Łużyckiej Brygady Artylerii Ciężkiej. Od sierpnia 1946 komendant Oficerskiej Szkoły Artylerii w Toruniu (od marca 1951: Wyższej Szkoły Artylerii). Inicjator budowy Pomnika Artylerzysty w Toruniu. W grudniu 1946 awansowany na generała brygady.