Księżna ruska Anastazja, córka księcia halickiego Lwa IKazimierz Jasiński, Rodowód Piastów małopolskich i kujawskich, 2001, s. 130–132. jako wdowa po Siemowicie (po 1312 r.), obejmując rządy nad ziemią dobrzyńskąStanisław Kunikowski, Materiały do dziejów rezydencji w Polsce. Ziemia dobrzyńska, t. II, 2007, s. 13. w 1316 r. nadała Albrechtowi z Kłecka wsie Radomice i Ośniatowo (osada dziś nieistniejąca).
Franciszek Piekański przytacza fragment z zachowanego dokumentu nadania: De quibus villis prefatus vir discretus nobis tale sereuicim ex hibebit, quod de Radomice, villa exnunc elepis sex annis cum dextrario seruiet nobis, et de Osniatowo, duodecim, annis expiratis am secunde dextrario nobis seruicium exibebitFranciszek Piekański, O dynastycznem szlachty polskiej pochodzeniu, Kraków 1888, za: Kodeks Dyplomatyczny Polski, II, N. 476..
Radomice długo nie przetrwały w rodzie zapoczątkowanym przez Albrechta z Kłecka, bowiem z niewyjaśnionych przyczyn przed 1378 r. stały się ponownie własnością monarszą: Kazimierz, książę dobrzyński nadał Radomice niejakiemu Jakuszowi „dictus Schlachta”, który po śmierci księcia wobec wdowy po nim Małgorzaty sprzedał Radomice w Lipnie 1378 r. Andrzejowi, sędziemu dobrzyńskiemu za 300 kóp groszySłownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. IX, Warszawa 1888, s.