Portret Marii Ludwiki Burbon y Vallabriga (hiszp. Retrato de María Luisa de Borbón y Vallabriga) – obraz olejny hiszpańskiego malarza Francisca Goi (1746–1828) przedstawiający Marię Ludwikę Burbon y Vallabriga.
Maria Ludwika Maria Ludwika Burbon y Vallabriga (1783–1846) była hiszpańską arystokratką należącą do rodziny królewskiej z dynastii Burbonów, córką infanta Ludwika Antoniego Burbona i bratanicą króla Karola III. Jej ojciec został wydalony z dworu m.in. za zawarcie morganatycznego małżeństwa z aragońską arystokratką Marią Teresą de Vallabriga y Rozas.
Po śmierci ojca w 1785 roku została wysłana razem z siostrą do klasztoru San Clemente w Toledo. Sytuacja rodziny zmieniła się dopiero po śmierci Karola III i wstąpieniu na tron jego syna Karola IV i Marii Ludwiki Parmeńskiej. W 1797 roku królowa zaaranżowała małżeństwo starszej siostry Marii Ludwiki ze swoim faworytem i pierwszym ministrem króla, Manuelem Godoyem. Dla całej rodziny oznaczało to koniec wygnania i pełną rehabilitację. Podobnie jak siostra Maria Ludwika została damą Królewskiego Orderu Królowej Marii Ludwiki. Pozostała w klasztorze do 1802 roku, kiedy matka zabrała ją ze sobą do Saragossy.