Józef Kowalski (ur. 4 marca 1925 w Zygmuntowie k. Sochaczewa, zm. 13 października 1993 w Warszawie) – generał brygady, pilot LWP, wieloletni komendant Wyższej Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Dęblinie (1963–1981), poseł na Sejm PRL VII kadencji (1976–1980), prezes Polskich Linii Lotniczych LOT (1981–1986).
Życiorys 1925–1945 Syn Rocha i Anastazji z domu Błaszczyk. Do 1939 skończył 7 klas szkoły powszechnej. W 1941 został schwytany przez niemiecką żandarmerię i wywieziony na roboty przymusowe do Berlina, skąd udało mu się zbiec. Od września 1942 walczył w oddziale GL im. Kazimierza Pułaskiego działającym w okolicach Sochaczewa i Warszawy. Zagrożony aresztowaniem przeniósł się w maju 1944 do Warszawy. Nie wziął udziału w powstaniu warszawskim, 9 sierpnia został ewakuowany z ludnością cywilną do Wrocławia. Udało mu się uciec, ale szybko został aresztowany i uwięziony w Ostrowie Wielkopolskim, skąd 30 sierpnia został przeniesiony do więzienia w Radogoszczu. Został z niego przeniesiony do obozu pracy karnej w Sikawie, skąd zdołał zbiec 1 września 1944. 21 stycznia 1945 wstąpił do UB. W tym samym miesiącu został także członkiem Polskiej Partii Robotniczej. Do 31 grudnia 1945 był funkcjonariuszem PUBP w Sochaczewie.