Ulica Władysława Sikorskiego (niem. Bachstrasse, do 1947 Strumykowa – kalka z języka niemieckiego, gdzie Bach oznacza strumień, ale również kompozytora Jana Sebastiana, który był faktycznym niemieckim patronem traktu Antoni Gąsiorowski, Nazwy poznańskich ulic. Przemiany i trwanie: wieki XIV–XX, w: Kronika Miasta Poznania, nr 3-4/1984, s.50, ISSN 0137-3552) – ulica w Poznaniu, znajdująca się na Wildzie, na obszarze jednostki pomocniczej Osiedle Wilda, pomiędzy ul. 28 Czerwca 1956 r. (na wschodzie) a Roboczą.
Ulica biegnie z północnego wschodu na południowy zachód. Zabudowana w większości kamienicami z XIX i XX wieku. Na północno-wschodnim narożniku znajduje się szachulcowa kamienica nr 1, zbudowana około roku 1890, przy której stoi kapliczka kryta blachą, zbudowana prawdopodobnie wraz z budynkiem. Fundatorami była bamberska rodzina Handschuhów. W niszy od frontu, do 1939 stała figurka św. Wawrzyńca, męczennika. Została zniszczona przez Niemców w czasie II wojny światowej. Zaraz po wojnie wstawiono w jej miejsce figurę Serca Jezusowego.
Do rejestru zabytków wpisane są kamienice pod numerami: 1, 3/4, 5, 6, 7 (architekt: Paul Hoffmann), 8, 9, 11, 14, 15, 16, 19, 20, 21, 24/25, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, budowane między IV ćwiercią XIX wieku a 1911.