(Czy są tu jakieś grzeczne dzieci?). Zawsze jest bardzo miły, hojny i radosny, a ponadto bardzo kocha dzieci.
Zwykle nosi ciepłe czerwone ubranie, używa drewnianej laski i podróżuje w saniach ciągniętych przez kilka reniferów. Jednak w przeciwieństwie do Świętego Mikołaja jego renifery nie latają. Popularna piosenka Rudolph the Red-Nosed Reindeer w fińskim tłumaczeniu, Petteri Punakuono, doprowadziła do ogólnej akceptacji Rudolfa jako czołowego renifera Joulupukkiego.
W świątecznych przygotowaniach pomagają mu istoty zwane tonttu, a dokładniej joulutonttu (od szwedzkiego tomte); nie są one elfami, ale raczej karłowatymi ludźmi. Zwykle mają podobne stroje co Joulupukki, a mężczyźni noszą białe brody. Joulupukki ma też żonę Joulumuori, ale tradycja za dużo o niej nie mówi.
W 1927 r. przyjęto oficjalne miejsce zamieszkania Joulupukkiego, kiedy to fiński reporter Markus Rautio – znany też jako wujek Markus – powiadomił w swoim popularnym programie radiowym dla dzieci, że Joulupukki mieszka w Laponii na górze Korvatunturi. Wybór miejsca wyjaśnił tym, że odkąd góra ma uszy (nazwa Korvatunturi dosłownie znaczy góra ucha), Joulupukki wszystko słyszy i dlatego zawsze wie, czy dzieci były grzeczne czy nie.
Zobacz też Święty Mikołaj Sinterklaas Befana Korvatunturi
Przypisy
Kategoria:Kultura w Finlandii Kategoria:Postacie folklorystyczne Kategoria:Zwyczaje bożonarodzeniowe