A. Dziesnickij ocenił, że zarzuty tłumaczy wobec tekstu masoreckiego twierdzące, że został on poddany antychrześcijańskiej obróbce na przełomie I/II wieku opierają się na słabych przesłankach i dotyczą jedynie nielicznych miejsc (np. Iz 7,4). Z drugiej strony podobny zarzut postawić można Septuagincie, którą tłumacze wykorzystali w recenzji Lucjana (IV wiek). Nie zawsze tekst zaczerpnięty z Septuaginty jest oznakowany, tłumacze sięgali po Septuagintę również w miejscach, gdzie tekst masorecki jest jasny.
Rewizja Bolesława Goetzego W 1939 roku, na dwa miesiące przed II wojną światową, ukazała się rewizja opracowana w tajemnicy przez polskiego pastora i misjonarza metodystycznego Bolesława Goetzego (1888–1962) oraz zespół jego współpracowników. Biblia ta posiadała liczne objaśnienia, komentarze oraz kolorowe mapy. Została ona oparta na edycji z roku 1923. Biblia miała czytelny druk, a archaizmy językowe zastąpiono aktualnym słownictwem. W przekładzie wprowadzono podrozdziały uzupełnione odsyłaczami do miejsc paralelnych. Dzięki usunięciu znaku twardego zmniejszono objętość wydania o 70 stron. Nakład wydania wyniósł 10 tys. egzemplarzy z czego około 4 tys. rozprowadzono a resztę zniszczyli Niemcy.