thumb|Z koniem przy stadninie Marija Władisławowna Zacharczenko-Szulc, ros. Мария Владиславовна Захарченко-Шульц (ur. w rodzinnym majątku w guberni penzeńskiej, zm. 23 czerwca 1927 w rejonie stacji kolejowej Dretuń w okolicy Połocka) – rosyjska wojskowa, emigracyjna działaczka antysowiecka, terrorystka.
Życiorys Urodziła się pod nazwiskiem Łysowa. Szkołę podstawową, a następnie gimnazjum ukończyła w mieście Penza. W 1911 r. zakończyła naukę w Smolnym Instytucie w Sankt Petersburgu. Następny rok uczyła się w Lozannie, po czym powróciła do rodzinnego majątku. Utworzyła tam niedużą, wzorcową stadninę koni. W 1913 r. wyszła za mąż za oficera Siemionowskiego Pułku Lejbgwardii Iwana S. Michno. Zamieszkała w Sankt Petersburgu.
Krótko po wybuchu I wojny światowej jej mąż został ciężko ranny i zmarł. Po urodzeniu córki postanowiła zastąpić męża na froncie. Przy pomocy carycy Aleksandry Fiodorownej i jej najstarszej córki Olgi na pocz. 1915 r. wstąpiła ochotniczo pod nazwiskiem męża do 3 Jelizawetgradzkiego Pułku Husarskiego Jej Cesarskiej Wysokości Olgi Nikołajewnej Romanowej. Skierowano ją do 5 Szwadronu pod dowództwem rtm. P. P. Obucha. W listopadzie 1915 r. jako zwiadowca wyprowadziła swój oddział na tyły niemieckiej kompanii piechoty, doprowadzając do jej poddania się.