Bitwa pod Assandun miała miejsce 18 października 1016 r. pomiędzy Duńczykami dowodzonych przez Kanuta Wielkiego a siłami anglosaskimi króla Edmunda II. Bitwa zakończyła się zwycięstwem Kanuta i zamknęła okres podboju Anglii przez wikingów.
Sytuacja przed bitwą Po opanowaniu północy Anglii, na wiosnę 1016 roku Kanut Wielki przygotowywał się do oblężenia Londynu. W tym samym czasie zmarł król Ethelred, a jego syn Edmund II został obwołany królem przez radę zebrana w Londynie. Konkurencyjne zgromadzenie w Southampton obwołało królem Kanuta. W maju Kanut podpłynął pod Londyn. Podczas oblężenia wikingowie prowadzili intensywne prace ziemne, sypano szańce i wykopano kanał dla okrętów. Pomimo tego stolica nie poddawała się. W niejasnych okolicznościach Król Edmund II przedostał się do Wessex, zebrał armię i zaatakował Kanuta. Dwie kolejne bitwy stoczone pomiędzy nimi zakończyły się nierozstrzygnięte, następnie królowi udało się na krótko przerwać oblężenie Londynu. Z powodu wyczerpujących się zapasów Kanut zmuszony był opuścić Londyn i pomaszerował z powrotem do swoich okrętów w Orwell, oddając inicjatywę Edmundowi. W październiku Kanut splądrował wschodnią Mercję w poszukiwaniu zapasów. Król Edmund II zebrał (po raz piąty w tym roku) armię z Wessex, prawdopodobnie w silę 5000 wojowników i dogonił Kanuta pod Assandum.