Dennis Dale McLain (ur. 29 marca 1944) – amerykański baseballista, który występował na pozycji miotacza przez 10 sezonów w Major League Baseball.
Życiorys W 1962 roku podpisał kontrakt z Chicago White Sox, ale występował jedynie w klubach farmerskich tego zespołu. Zawodnik, który grał przez rok w zespołach niższych lig i nie otrzymał promocji do zespołu z Major League zmuszony był przystąpić do draftu; w kwietniu 1963 McLain został wybrany przez Detroit Tigers. W MLB zadebiutował 21 września 1963 w meczu przeciwko Chicago White Sox, w którym zaliczył pierwsze w karierze zwycięstwo i zdobył home runa.
W sezonie 1966 po raz pierwszy wystąpił w Meczu Gwiazd. W latach 1967–1968 zwyciężał w klasyfikacji zwycięstw (odpowiednio 31 i 24). W sezonie 1968 wystąpił w trzech meczach World Series, w których Tigers pokonali St. Louis Cardinals w siedmiu meczach. W tym samym roku został wybrany MVP American League, a także po raz pierwszy nagrodzony Cy Young Award dla najlepszego miotacza.