Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.
Etymologia Ichthyomys: ikhthus „ryba”; μυς mus, μυος muos „mysz”. stolzmanni: Jan Stanisław Sztolcman (1854–1928), polski zoolog, kolekcjoner z tropikalnej Ameryki w latach 1875–1881, 1882–1884 i Sudanu w 1901 roku, dyrektor Muzeum Zoologicznego Branickich w Warszawie w 1887 roku, wicedyrektor w Państwowym Muzeum Zoologicznym w Warszawa w 1919 roku, konserwator przyrody (m.in. inicjator programu ochrony żubrów).
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 160 mm, długość ogona 177–185 mm, długość ucha 9–11 mm, długość tylnej stopy 38–41 mm; masa ciała 140 g.
Ekologia Tryb życia Występuje na brzegach rzek i jezior. Krabojadki Sztolcmana są ściśle wyspecjalizowanymi gryzoniami, świetnie przystosowanymi do żywienia się rybami i niektórymi bezkręgowcami. Palce ich tylnych stóp spina błona pławna, dzięki której znakomicie pływają. Ich górne siekacze są niezwykle ostre, spiczaste, doskonale nadające się do chwytania śliskich ryb. Złowioną zdobycz gryzonie wynoszą na brzeg i dopiero tam zjadają.
Rozmnażanie Młode krabojadka Sztolcmana przychodzą na świat w norze wykopanej w brzegu jeziora lub rzeki. W ciągu roku samica wydaje na świat 1 lub 2 mioty młodych.
Przypisy Nazwy polskie za:
Kategoria:Bawełniaki Kategoria:Ssaki Ameryki Południowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1893 roku