Apikoplast – rodzaj plastydów występujących u większości apikompleksów, w tym u wywołującego malarię zarodźca sierpowatego. Organellum jest efektem wtórnej endosymbiozy, na co wskazują cztery otaczające je błony. Pomimo pochodzenia z komórek glonów apikoplasty nie mają zdolności przeprowadzania fotosyntezy.
Budowa i funkcje Większość apikompleksów zawiera pojedynczy, eliptyczny apikoplast położony zawsze w bliskim sąsiedztwie jądra komórkowego oraz ściśle powiązany z mitochondriami. Reliktowy plastyd ma około 0,15–1,5 μm średnicy i jest otoczony czterema błonami białkowo-lipidowymi. Dwie wewnętrzne błony tworzą właściwą otoczkę plastyda zawierającego między innymi cząsteczkę DNA o długości 35 kbp (1 kbp = 1000 par zasad), kodującego około 30 białek oraz zestaw cząsteczek RNA, bakteryjne rybosomy oraz, przynajmniej gatunki z rodzaju zarodziec, system błon o strukturze zbliżonej do istniejących w chloroplastach tylakoidów.
Apikoplasty straciły zdolność przeprowadzania fotosyntezy. Zachowują jednak typowe dla plastydów zdolności syntezy kwasów tłuszczowy, hemu i lipidów izoprenowych. Wytwarzane związki mogą być wydzielone z organellum i wykorzystane w metabolizmie pasożytniczych protistów.