thumbnail|right|200px|Akbar – twórca nowej religii, uznawany za najwybitniejszego władcę z dynastii Mogołów. Din-i-ilahi albo din-e illahi (wiara boska ew. boża) – synkretyczna religia stworzona przez Wielkiego Mogoła Akbara (1542–1605). System wierzeń łączył w sobie elementy wielu religii występujących na subkontynencie indyjskim – przede wszystkim islamu i hinduizmu, ale także w mniejszym stopniu chrześcijaństwa, dżinizmu i zaratusztrianizmu.
Tło historyczne mały|Abu'l-Fazl, wyznawca Din-i-ilahi, przedstawiający swemu władcy Akbarnamę - kronikę opisującą życie Wielkiego Mogoła Akbara. W przeciwieństwie do pozostałych władców z muzułmańskiej dynastii Mogołów Akbar był człowiekiem tolerancyjnym. Pomimo kronikarskich opisów sugerujących jego prozelityzm na początku panowania, Akbar wkrótce zapragnął dogłębniej poznać swoją wiarę. W tym celu stworzył „dom modłów”, do którego zapraszał na spotkania czołowych teologów sufizmu (oficjalnego nurtu islamu w państwie). W toku dyskusji stało się jasne, że nawet w łonie ortodoksji występują silne różnice dotyczące nie tylko detali, ale również spraw fundamentalnych. W takiej sytuacji, w poszukiwaniu odpowiedzi na nurtujące go pytania, cesarz zdecydował się na zaproszenie do debaty przedstawicieli innych religii.