Od 1 października 1928 do 30 kwietnia 1930 pracował jako młody asystent w Katedrze Inżynierii (I Katedra Budowy Maszyn) – u profesora Wilhelma Mozera i równocześnie jako asystent na Wydziale Organizacji i Zarządzania Przemysłu Politechniki Lwowskiej.
1 maja 1930 przeniósł się do Chrzanowa, gdzie rozpoczął pracę w biurze projektowym w Fabloku, koncentrując się na rozwoju nowych typów lokomotyw dla Ministerstwa Komunikacji i Bułgarskich Kolei Państwowych. W latach 1932–1935 pod jego kierownictwem rozwinięto konstrukcję słynnej Luxtorpedy, nowoczesnego pojazdu szynowego z napędem silnika Diesla i przekładnią hydrauliczną. Pojazd ten osiągał dla ruchu osobowego szybkość do 115 km/godz., co było w tych czasach sensacją techniczną. W roku 1935 został mianowany zastępcą szefa Wydziału Technicznego, a od marca 1939 szefem tego Wydziału. Wydział ten był związany z konstrukcją, produkcją i odbiorem lokomotyw. Sielecki w szczególności związany był z rozwojem produkcji lokomotyw na eksport między innymi do Bułgarii, Maroka, Litwy i Związku Radzieckiego.