W latach powojennych Sielecki był dyrektorem technicznym Fabloku do 1964 roku. Pod jego kierownictwem została rozwinięta produkcja wielu typów lokomotyw, znaczna część produkcji była przeznaczona na eksport do krajów Europy i Azji. Od 1945 do 1961 towarzyszył wiele razy delegacjom Ministerstwa Przemysłu Ciężkiego i Handlu Zagranicznego z wizytami do tych krajów. Od 1965 roku był doradcą technicznym Dyrekcji, przeszedł na emeryturę 31 marca 1971. W latach 60. i 70. był także wykładowcą na Politechnice Krakowskiej i w Szkole Technicznej w Chrzanowie.
Zmarł nagle na zawał serca podczas wakacji z rodziną, pochowany został w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Rakowickim (cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty) w Krakowie.
Publikacje Wydał różne eseje na tematy technologiczne, jego pierwszą publikacją była w 1932 roku Fablok na pięćsetną wyprodukowaną lokomotywę, i także sześć folio dla 50. rocznicy Fabloku 1924-1974. Tłumaczył artykuły i książki z języka niemieckiego na język polski. Był również bardzo aktywny w Federacji Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych (NOT). Był współzałożycielem w 1937 roku Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników (SIMP) oddział w Fabloku.
Wspólnie z inżynierem Zdzisławem Władem rozwinął w latach 50.