Ładunek System telewizyjny System telewizyjny TIROS-a 10 miał za zadanie sprawdzić możliwości uzyskania telewizyjnych zdjęć satelitarnych pokrywy chmur. Statek wyposażono w dwie bliźniacze niezależne szerokokątne kamery telewizyjne typu Vidicon (500 linii, obiektyw 1,27 cm) o polu widzenia 104°. Każda ze swoim rejestratorem taśmowym i nadajnikiem. Zespoły te mogły pracować jednocześnie lub na zmianę. Obiektywy kamer umocowane były u spodu statku, równolegle do osi obrotu. Magnetyczny system kontroli położenia pozwalał na wykonywanie zdjęć pod różnym kątem nachylenia do nadiru. Kamery były uruchamiane tylko w momencie widoczności Ziemi, z możliwością decyzji o przesyłaniu zdjęć na żywo lub zgrywaniu ich na rejestratory, celem późniejszego przesłania na Ziemię. Rejestratory mogły przechować do 32 zdjęć. Przesłanie ich wszystkich dwuwatowym nadajnikiem FM (częstotliwość 235 MHz) zajmowało 100 sekund. Jedno zdjęcie pokrywało obszar około 1200 x 1200 kilometrów, przy rozdzielczości w nadirze 2,5-3,0 km. Podobnie jak kamery TIROS-a 9, tak i TIROS 10 mógł wykonać zdjęcie całej dziennej półkuli.