W kraju zaprowadzono biały terror, a przywódcy Republiki Rad, nie otrzymując pomocy ze strony bolszewików, musieli udać się na emigrację.
W 1921 roku strajki pracownicze przeciwko polityce rządu we Włoszech zmieniły się w rewoltę komunistyczną. Pracownicy zajęli fabryki w Turynie i Mediolanie w północnych Włoszech, rząd szybko zdławił bunt robotników. W tym samym roku wybuchło powstanie komunistyczne w Niemczech. Do kolejnego powstania w tym kraju doszło dwa lata później, jednak i za drugim razem komuniści zostali pokonani przez siły rządowe. Także w Bułgarii w 1923 roku doszło do nieudanego powstania, jednak jak większość innych rebelii w Europie, została stłumione.
Komunizm w latach 20. XX wieku ZSRR
W 1924 roku władzę w ZSRR objął Józef Stalin. Ze znaczących działaczy bolszewickich popierał go np. Nikołaj Bucharin. Do jego przeciwników należeli Lew Trocki, Grigorij Zinowjew i Lew Kamieniew. Stalin wprowadził przymusową kolektywizację rolnictwa. Polityka ta doprowadziła do głodu w niektórych częściach ZSRR (np. na Ukrainie). Stalin dążył do wyeliminowania opozycji wewnątrz ZSRR oraz podporządkowania sobie Kominternu.
Niemcy thumb|Róża Luksemburg