W 1946 ponownie pokonał Angotta, a 12 lipca 1948 otrzymał kolejną szansę walki o tytuł mistrza świata wagi lekkiej z Ikem Williamsem. Przegrał ją przez techniczny nokaut w 6. rundzie. Później nie walczył już o tytuł. W 1949 przegrał z Kidem Gavilanem, w 1950 pokonał przez techniczny nokaut w 5. rundzie Lewa Jenkinsa, a w 1952 ponownie przegrał z Williamsem. W latach 1952–1954 nie walczył, a w 1955 stoczył 4 walki, z których 2 wygrał z mało znanymi pięściarzami, a dwie pozostałe stoczył z Williamsem, jedną remisując i jedną przegrywając przed czasem. Po tej walce zakończył karierę.
Po zaprzestaniu walk bokserskich Beau Jack prowadził bar i farmę, a po wyczerpaniu się oszczędności powrócił do wykonywania zawodu pucybuta. Był orędownikiem wprowadzenia systemu emerytalnego dla byłych bokserów zawodowych.
Został wybrany w 1991 do Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Amerykańscy bokserzy Kategoria:Członkowie Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Zmarli w 2000