17 grudnia 1953 w soborze Zmartwychwstania Chrystusa w Berlinie przyjął chirotonię na biskupa pomocniczego Egzarchatu Zachodnioeuropejskiego z tytułem biskupa Clichy, z rąk arcybiskupa mińskiego i białoruskiego Pitirima oraz arcybiskupa berlińskiego i niemieckiego Borysa. Tym samym został zwierzchnikiem istniejących we Francji, w jurysdykcji Patriarchatu Moskiewskiego, parafii francuskojęzycznych, stosujących ryt gallikańskiПравославие западного обряда: исторический путь от церковной миссии к расколу..
W 1954 został podniesiony do godności arcybiskupiej i mianowany egzarchą patriarchy moskiewskiego i całej Rusi dla Europy Zachodniej. Jego siedzibą był nadal Paryż. W 1960 otrzymał godność metropolity korsuńskiego, zachowując dotychczasowe obowiązki.
W 1963 na własną prośbę odszedł w stan spoczynku. Nadal jednak codziennie odprawiał nabożeństwa w cerkwi Trzech Świętych Hierarchów, w cerkwi św. Mikołaja w rosyjskim domu starców w Sainte-Geneviève-des-Bois lub w prywatnej kaplicy domowej. Zmarł w 1985 i został pochowany na rosyjskim cmentarzu w