Nikołaj Iwanowicz Głobaczew, ros. Николай Иванович Глобачев (ur. w Jekaterynosławiu, zm. 20 kwietnia 1947 w łagrze w Mordowii) – rosyjski wojskowy (generał), działacz emigracyjny.
Życiorys W 1887 ukończył korpus kadetów w Połocku, w 1889 Pawłowską Szkołę Wojskową, zaś w 1895 Nikołajewską Akademię Sztabu Generalnego, awansując do stopnia sztabskapitana. Służył w lejbgwardii Keksholmskiego Pułku Grenadierów, a następnie w sztabie Warszawskiego Okręgu Wojskowego. W latach 1898–1899 dowodził kompanią lejbgwardii Rezerwowego Pułku Piechoty. W 1900 r. awansował na podpułkownika. Od 1903 r. dowodził batalionem 49 Brzeskiego Pułku Piechoty. W latach 1904–1905 brał udział w wojnie rosyjsko-japońskiej jako szef sztabu 54 Rezerwowej Brygady Piechoty. Otrzymał stopień pułkownika. Objął dowództwo 6 Jenisejskiego Batalionu Rezerwowego. Od 1905 r. służył w 145 Nowoczerkaskim Pułku Piechoty. W 1910 r. został dowódcą 6 Libawskiego Pułku Piechoty.