Brillouin został wybrany do Académie des Sciences de Paris w 1921 roku.
W trakcie swojej kariery był autorem ponad 200 prac na temat fizyki teoretycznej i doświadczalnej, w tym dotyczących kinetycznej teorii gazów, lepkości, termodynamiki, fizyki procesów topnienia i elektryczności. Zbudował nowy model wagi skręceń Eötvösa, opisał przepływ Helmholtza i stabilność statku powietrznego, badał model atomu Bohra i pływy morskie.
W 1888 ożenił się z Charlotte Marguerite Mascart, z którą miał troje dzieci. Najstarszy syn, Léon Brillouin także został fizykiem.
Bibliografia
Kategoria:Francuscy fizycy XIX wieku Kategoria:Francuscy fizycy XX wieku Kategoria:Francuscy matematycy XIX wieku Kategoria:Absolwenci École normale supérieure w Paryżu Kategoria:Urodzeni w 1854 Kategoria:Zmarli w 1948 Kategoria:Francuscy matematycy XX wieku