Po upadku powstania podpisał zobowiązanie do stawiania się na każde żądanie carskiej Tymczasowej Komisji Śledczej, ale nie złożył obciążających kogokolwiek zeznań.
thumb|240px|Grób Juliana Surzyckiego na cmentarzu Powązkowskim W 1864 roku znów pracował przy realizacji projektu mostu kratowego przez Wisłę. W tymże roku został mianowany naczelnikiem w Wydziale Technicznym Zarządu Komunikacji Lądowych i Wodnych w Królestwie Polskim. W tym czasie opracował (wraz z innymi inżynierami) projekt wodociągów i kanalizacji Warszawy (który nie doczekał się realizacji).
Po przeniesieniu się do Lublina został w 1865 roku naczelnikiem sekcji dróg bitych I rzędu oraz naczelnikiem szosy lubelskiej.
W 1871 roku wrócił do Warszawy, gdzie został naczelnikiem dróg w powiecie siedleckim, w tym Traktu Brzeskiego.
Okazjonalnie uprawiał poezję, był miłośnikiem Tatr.
13 września 1882 roku został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 200-2-27/28).