Nazwa satelitów stała się za to określeniem dla rakiet nośnych.
Budowa i działanie Z uwagi na swoją wielkość, statki Proton były często nazywane „stacjami kosmicznymi”, co szczególnie widać przy ich opisach na znaczkach pocztowych.
Statek miał kształt cylindryczny, z 4 rozkładanymi panelami ogniw słonecznych. Na jego elektronikę składało się ponad 4100 tranzystorów, ponad 4500 diod i około 9000 innych elementów półprzewodnikowych.
Statek był wyposażony w zestaw przyrządów do monitorowania promieni kosmicznych (do 100 TeV), pomiaru intensywności i rozkładu energii elektronów pochodzenia galaktycznego i promieniowania gamma (powyżej 50 MeV).
Zobacz też Wostok (rakieta)
Przypisy
Bibliografia Encyclopedia Astronautica Jonathan's Space Home Page NSSDC Master Catalog Space 40 Satelity Proton 1 i 2 na stronach NASA HEASARC
Linki zewnętrzne Zdjęcie modelu Protona 1 w zasobach biblioteki multimedialnej Europeana Satelity serii Proton na znaczkach pocztowych
Kategoria:1965 w ZSRR Kategoria:Radzieckie i rosyjskie sztuczne satelity Kategoria:Loty kosmiczne w 1965