System fortyfikacji Akki powstawał etapami na przestrzeni kilkuset lat. W okresie wypraw krzyżowych obszar starego miasta był większy, dlatego mury miejskie przebiegały inaczej niż obecnie. Współczesne mury pochodzą z okresu osmańskiego i zostały wybudowane w latach 1750-1814. Pierwszy mur wybudował Zahir al-Umar w latach 1750–1751. Wznoszono go w wielkim pośpiechu, w wielu przypadkach wykorzystując pozostałości dawnych murów z czasów krzyżowców. Gdy prace ukończono, mur otaczał całe miasto zarówno od strony lądowej, jak i od strony morskiej. Wysokość murów wynosiła 10–13 metrów, a grubość dochodziła do 1 metra. Po stronie wschodniej znajdowała się „brama lądowa”, a po stronie południowej „brama morska” prowadząca do portu. Mury wzmocnił Dżazzar Pasza w latach 1775-1779, a jego następcy kontynuowali te prace do 1814 roku. W ostatnim okresie kładziono szczególny nacisk, aby fortyfikacje były odporne na ostrzał artylerii. Mury obronne Akki były fortyfikacją stałą o kształcie nieregularnego pięciokąta. Były zbudowane z trzech linii zasadniczych murów obronnych, wzmocnionych dodatkowymi umocnieniami: fosa, przedmurze, wieże i bastiony. Współcześnie zachowane fortyfikacje Akki otaczają Stare Miasto ze wszystkich stron, przy czym część odcinków położonych wzdłuż linii brzegowej jest w rzeczywistości wzmocnionym falochronem.