Michał Kowalczuk (ur. 1855 w Stanisławowie, zm. 14 marca 1938 we Lwowie) – polski architekt, konserwator zabytków i rzeźbiarz związany ze Lwowem. Docent Politechniki Lwowskiej.
Życiorys Ukończył szkołę realną w Stanisławowie. W 1874 rozpoczął studia na Wydziale Inżynierii Architektury Szkoły Politechnicznej we Lwowie, a po jej ukończeniu w 1880 podjął pracę w pracowni kamieniarskiej rodziny Schimserów. Po śmierci Leopolda Schimsera przedsiębiorstwo prowadziła wdowa po nim, Wiktoria Schimserowa. Pracując tam stworzył wiele nagrobków na Cmentarzu Łyczakowskim, m.in. grobowiec Artura Rotlendera-Rolanda, kaplica rodziny Bilińskich. W 1882 został asystentem w katedrze budownictwa macierzystej uczelni, a pięć lat później został wykładowcą historii architektury i wykładał ten przedmiot do 1914. Był autorem licznych prac dotyczących historii rzeźby i architektury, najpopularniejszą publikacją jest wydana w 1927 pt. „Cech budowniczy we Lwowie za czasów polskich do r. 1772”. Jako architekt zaprojektował wiele kamienic, obiektów sakralnych i obiektów użyteczności publicznej, w zarysie fasad tworzonych budynków często współpracował z rzeźbiarzem Bronisławem Sołtysem.