Mieczysław Urbański (ur. 17 czerwca 1923 w Stanisławowie, zm. 27 lutego 1997 w Szczecinie) – generał brygady ludowego Wojska Polskiego. Służba w wojsku Syn Jana. Od marca 1945 służył jako szeregowy w 2 Zapasowym Pułku Piechoty w Krakowie. W 1947 ukończył Oficerską Szkołę Piechoty nr 1 w Krakowie i został promowany do stopnia podporucznika w korpusie oficerów piechoty. Po promocji został dowódcą plutonu w 25 pułku piechoty we Wrocławiu. Pułk ten wchodził w skład 10 Dywizji Piechoty w Jeleniej Górze. Od 1949 dowódca kompanii w 27 pułku piechoty w Kłodzku. W 1949 ukończył kurs dowódców batalionu w Wyższej Szkole Piechoty w Rembertowie. Po ukończeniu kursu pozostał w Wyższej Szkole Piechoty na stanowisku wykładowcy taktyki. Następnie został przeniesiony do Akademii Sztabu Generalnego im. gen. broni Karola Świerczewskiego, gdzie był wykładowcą, starszym wykładowcą i adiunktem w Katedrze Taktyki Ogólnej i Sztuki Operacyjnej. Od 1967 do 1969 zastępca dowódcy i szef sztabu 8. Dywizji Zmechanizowanej w Koszalinie, potem dowódca 12 Dywizji Zmechanizowanej w Szczecinie (1969-1973). W październiku 1972 na mocy uchwały Rady Państwa PRL mianowany na stopień generała brygady;