W 1927 r. Polska Frakcja Trockistów napisała odezwę przeciwko stalinowskim represjom, „Słowo o Wewnętrznych Wrogach Komunizmu”, w którym zadali pytanie o to, co dzieje się w Rosji z Henrykiem Stein-Domskim i innymi polskimi rewolucjonistami. W 1931 r. została założona w KPP frakcja trockistowska, rok później wydalona z partii, co doprowadziło do powstania grupy Opozycja KPP. Ugrupowanie ukształtowało się w 1932 głównie wśród byłych działaczy Bundu, negowali oni teorie socjalfaszyzmu i dążyli do wspólnego frontu wobec masowych organizacji robotniczych. Następnie, w 1934 r. grupa ta zmieniła nazwę na Związek Komunistów-Internacjonalistów Polski i podjęła próbę budowania IV Międzynarodówki w Polsce, działając jedynie do 1935. W 1936 roku organizacja została odbudowana pod nazwą Bolszewicy-Leniniści, przetrwała do początków 1939. Innymi członkami KPP, którzy udało im się przegrupować po konflikcie z kierownictwem partii, byli ci, którzy opuścili partię i przyłączyli się do Anarchistycznej Federacji Polski, założonej w 1926 r.Patrz sekcja: „Organizacje”, w: P. L. Marek, Na krawędzi życia. Wspomnienia anarchisty 1943-44