Jego autorem był nieślubny syn Wachtanga VI, historyk i kartograf Wachuszti Bagrationi (ვახუშტი ბატონიშვილი).
Odrębne wysiłki króla dotyczyły umocnienia sytuacji międzynarodowej Królestwa Kartlii. Bezskutecznie ubiegał się o pomoc Francji, Austrii lub Państwa Kościelnego w razie nowego konfliktu z Persją i Turcją. W 1722, wobec fiaska misji Sulchana Saby Orbelianiego w Europie Zachodniej, by uniezależnić się od obydwu wymienionych państw, Wachtang VI skorzystał z możliwości uzyskania pomocy rosyjskiej. Wykorzystując słabość Persji, car Rosji Piotr I wkroczył w 1722 do Derbentu, podczas gdy wojska Wachtanga, wspierane przez siły ormiańskie, wkroczył do Azerbejdżanu północno-zachodniego. Rosyjska akcja militarna nie przyniosła jednak spodziewanych rezultatów z powodu złej pogody (burza morska uszkodziła rosyjską flotę), zarazy wśród żołnierzy i braków aprowizacyjnych.