Historia 1743 – początek eksploracji obszarów przez Francuzów (Louis-Joseph Vérendrye i François Vérendrye); 1803 – obszar przeszedł na własność Stanów Zjednoczonych jako część Luizjany po jej zakupieniu od Francji; 1804–1806 – Meriwether Lewis i William Clark penetrują tereny; 1812 – powstała Pembina (pierwsze stałe osiedle białych, wybudowane przez Szkotów i Irlandczyków); 1818 – zakupienie od Wielkiej Brytanii północno-wschodnich terenów obejmujących części dzisiejszych Dakoty Północnej i Dakoty Południowej; 1823 – Pembina przeszła na własność Stanów Zjednoczonych; 1832 – parowiec „Yellowstone” jako pierwszy statek wpłynął rzeką Missouri w głąb Dakoty; 1861 – utworzenie Terytorium Dakoty; 1871 – do Dakoty dotarła pierwsza linia kolejowa ułatwiając dotarcie licznych osadników; 1877 – podzielenie Terytorium Dakoty na dwie części – południową i północną; 1879–1886 – „boom” osadniczy przyciąga ponad 100 tys. migrantów, w większości farmerów; 2 listopada 1889 – przyjęcie Dakoty Północnej do Unii (jako 39. stanu); tego samego dnia do Unii została przyjęta Dakota Południowa; 1905–1920 – kolejny „boom” osadniczy, zwiększa populację ze 191 tys.