Gralina srokata (Grallina cyanoleuca) – gatunek średniej wielkości ptaka śpiewającego z rodziny monarek (Monarchidae). Szeroko rozpowszechniony i pospolity w Australii; zamieszkuje też skrajnie południową część Nowej Gwinei i Timor. Ptak ten dobrze zaadaptował się do obecności człowieka.
Systematyka Jako pierwszy opisał ten gatunek brytyjski ornitolog John Latham w 1801 roku. Autor nadał mu nazwę Corvus cyanoleucus. Takson Gracula picata opisany przez Lathama w tej samej publikacji jako odrębny gatunek, to w rzeczywistości również gralina srokata, czyli nazwa ta jest synonimem. Zarówno angielska, jak i polska nazwa ptaka wzięła się z podobieństwa do zamieszkującej półkulę północną sroki zwyczajnej, której wygląd pamiętali osadnicy z Europy. W rzeczywistości te dwa gatunki nie są blisko spokrewnione ze sobą, co wykazały współczesne badania DNA. Dawniej gatunek ten zaliczano do Struthideidae bądź Strepera, później wydzielano często rodzaj Grallina do własnej rodziny Grallinidae bądź umieszczano go w rodzinie dziwogonów (Dicruridae).