Od pasterzy wołoskich metodę cyrhlenia przejęła również miejscowa ludność. Właściciele lasów początkowo wyrażali na to zgodę, pobierając za użytkowanie polan opłaty w różnej formie (np. w postaci serów) i wysokości. Lasy miały wówczas znikomą wartość użytkową. Największy rozkwit cyrhlenia w polskich Karpatach nastąpił w XVII wieku. Później właściciele lasów zaczęli zabraniać tworzenia polan, lasy nabrały bowiem nowej wartości. W miarę rozwoju przemysłu drewno potrzebne było w coraz większych ilościach dla hut szkła i żelaza (jako paliwo), górnictwa (obudowa wyrobisk podziemnych), budownictwa i budowy linii kolejowych (podkłady). Duże liczby wypasanego bydła i owiec czyniły też spustoszenia w otaczających polany lasach oraz w nasadzeniach. W Gorcach ostatnią polanę (Podmostownicę) wytworzono w 1840.
Przypisy
Kategoria:Historia rolnictwa Kategoria:Historia gospodarcza średniowiecza