Dolina Nysy Łużyckiej 332.252 – dolina w południowo-zachodniej Polsce w województwie dolnośląskim, w powiecie zgorzeleckim, obejmuje fragment doliny Nysy Łużyckiej między Zgorzelcem a Trzcińcem.
Dolina Nysy Łużyckiej jest podjednostką fizycznogeograficzną Obniżenia Żytawsko-Zgorzeleckiego, położoną w obrębie Pogórza Zachodniosudeckiego. Rozciąga się południkowo wzdłuż Nysy Łużyckiej od północnej granicy Sieniawki na południu do Zgorzelca na północy. Dolinę od południa ograniczają Kotlina Turoszowska, od wschodu Wyniosłość Działoszyna od zachodu Pogórze Wschodniołużyckie, a od północy kotlinę zamyka Równina Zgorzelecka. Doliną wzdłuż nurtu Nysy przechodzi granica państwowa polsko-niemiecka.
Charakterystyka Dolina Nysy stanowi wyraźnie wyodrębniony region w krajobrazie Obniżenia Żytawsko-Zgorzeleckiego. Jest to niewielka dolina rzeczna, położona na wysokości około 200 m n.p.m. Charakterystycznym elementem krajobrazu doliny są terasy akumulacyjne oraz przełomowy odcinek od Trzcińca do Posady. Dolina w wyniku przekształceń antropogenicznych w związku z eksploatacją złóż węgla brunatnego, straciła częściowo swój pierwotny charakter. Na całej długości w granicach Doliny zachowała się tylko terasa najniższa. Terasy wyższe wykształcone są fragmentarycznie.