Bill Perkins (ur. 22 lipca 1924 w San Francisco, zm. 9 sierpnia 2003 w Sherman Oaks w Kalifornii) – amerykański saksofonista jazzowy i flecista. Należał do muzyków grających cool jazz, a dokładniej West Coast jazz. Najbardziej znany z gry na saksofonie tenorowym (chociaż grał też na altowym, sopranowym i barytonowym).
Lata młodzieńcze Bill Perkins urodził się w San Fancisco, ale młodość spędził w Chile (jego ojciec był inżynierem w kopalni w Chuquicamata). Matka posyłała go na lekcje muzyki, najpierw gry na fortepianie, potem klarnecie. Jego głównym instrumentem został jednak saksofon. Ojciec Billa zmarł gdy ten był jeszcze nastolatkiem. Wraz z matką przeprowadził się do Santa Barbara, gdzie – zgodnie z wolą ojca – ukończył szkołę o profilu technicznym i zamierzał pracować jako elektryk. Plany te zmienił wybuch II wojny światowej. Perkins odbył służbę w marynarce Stanów Zjednoczonych, a po wojnie, korzystając z uprawnień przysługującym byłym żołnierzom, studiował inżynierię na Cal Tech i jednocześnie muzykę na Westlake School of Music (razem z takimi muzykami jak Milt Bernhart czy Bill Holman) oraz na University of California. Wiedza techniczna przydała mu się w późniejszych latach: pracował jako dźwiękowiec w studiach nagrań, skonstruował też syntezatory trąbki i saksofonu.