Działalność społeczna Przanowski zaczął angażować się społecznie. Uczestniczył w zjazdach ziemiaństwa, czynnie działał w Towarzystwie Kredytowym Ziemskim. W 1902 r. objął funkcję prezesa Lubelskiego Oddziału Towarzystwa. Od 1913 r. był pełnomocnikiem Lubelskiego Towarzystwa Wzajemnego Kredytu. Był również prezesem komitetu wykonawczego Lubelskiego Oddziału Banku Ziemiańskiego. Wspierał również przemysł lokalny. Należał do komitetu organizacyjnego Towarzystwa Udziałowego Cukrowni Lublin. Był prezesem zarządu Cukrowni Milejów oraz twórcą Lubelskiego Towarzystwa Rolniczego, którego celem było propagowanie wiedzy o stosowaniu nawozów sztucznych, poplonów i pasz. 11 sierpnia 1905 r. Leon Przanowski, jego szwagier Tadeusz Rojowski i kilkunastu innych obywateli Lublina, powołali do istnienia szkołę humanistyczną pod nazwą: Szkoła Lubelska Filologiczna Ośmioklasowa Prywatna, popularnie zwaną Szkołą Lubelską. Do historii szkolnictwa Lubelszczyzny przeszła jako Prywatne Męskie Gimnazjum Stefana Batorego. Liczne wpływy i kontakty Przanowskiego przyczyniły się do sfinalizowania kolejnego przedsięwzięcia – otwarcia 26 IV 1908 r. Biblioteki Publicznej im. H. Łopacińskiego. W tym okresie zaangażował się również w działalność Lubelskiego Towarzystwa Dobroczynności.