Na krótko przed śmiercią, w kwietniu 1989 otrzymał uprawnienia docenta. Był przewodniczącym Zarządu Głównego Stowarzyszenia Byłych Żołnierzy Kompanii Małoletnich i Wychowanków Korpusu Kadetów im. gen. Karola Świerczewskiego. W wystawianych mu ocenach przełożeni podkreślali jego predyspozycje dydaktyczno-naukowe i dobrą działalność szkoleniową.
Zmarł w warszawskim szpitalu w wyniku wrzodów żołądka. Pożegnany 22 maja 1989 na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie z udziałem ministra obrony narodowej gen. armii Floriana Siwickiego. W imieniu żołnierzy WP przemówienie pogrzebowe wygłosił komendant ASG WP gen. dyw. prof. dr hab. Władysław Mróz. Pochowany 23 maja 1989 na cmentarzu w Koszalinie w Alei Zasłużonych (kwat. AZ II-14-3). thumb|gen. bryg. doc. dr Tadeusz Urbańczyk
Awanse W trakcie wieloletniej służby w ludowym Wojsku Polskim otrzymywał awanse na kolejne stopnie wojskoweJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. IV: S-Z, Toruń 2010, s. 171–173.: chorąży – 1949 podporucznik – 1950 porucznik – 1952 kapitan – 1955 major – 1960 podpułkownik – 1965 pułkownik – 1969 generał brygady – 1975
Życie prywatne Mieszkał w Koszalinie. Od 1956 był żonaty z Natalią Teresą Urbańczyk z domu Kubiak (1932-2018).