thumb|400px|Kadra i absolwenci ASG WP w roku 1989, w pierwszym rzędzie 6 od lewej gen. bryg. Janusz Gumuliński, 7 – płk prof. Julian Kaczmarek, 8 – gen. bryg. dr Jan Celek, 9 – gen. dyw. prof. Władysław Mróz, 10 – gen. bryg. Kazimierz Leśniak, 11 – płk prof. Kazimierz Nożko, 13 – płk prof. Jerzy Machura. Janusz Gumuliński (ur. 26 lipca 1927 w Warszawie, zm. 8 lipca 1992 tamże) – generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys Do 1942 skończył 7 klas szkoły podstawowej. W 1944 podczas łapanki w Warszawie został schwytany i wywieziony do okupowanej przez Niemcy Francji. Był robotnikiem przymusowym w niemieckim gospodarstwie w La Maxe do czasu wyzwolenia przez wojska amerykańskie. 1945-1946 szofer oddziału transportowego amerykańskich kompanii wartowniczych, następnie wrócił do kraju i został robotnikiem w tartaku w Słońsku. Jesienią 1947 wstąpił do WP, 1950 skończył Oficerską Szkołę Piechoty nr 2 w Jeleniej Górze ze stopniem podporucznika. Dowódca plutonu ckm w pułkowej szkole podoficerskiej, a od 1951 dowódca kompanii w 6 Pułku Piechoty w Częstochowie. W 1952 ukończył z oceną bardzo dobrą Kurs Dowódców i Szefów Sztabu Pułku Piechoty w Wyższej Szkole Piechoty w Rembertowie. Od 1952 szef sztabu 4 Pułku Piechoty w Kielcach, gdzie w 1957 ukończył liceum. W latach 1958–1961 studiował w Akademii Sztabu Generalnego WP w Warszawie.